Toplumları ayakta tutan en önemli unsurlardan biri, ortak değerlerdir. Bu değerler; saygı, sevgi, paylaşma, yardımlaşma ve empati gibi kavramlarla hayat bulur. Ancak bu değerler, yalnızca teorik olarak anlatıldığında değil; yaşanarak öğrenildiğinde kalıcı hale gelir. İşte tam da bu noktada bayramlar, özellikle de Kurban Bayramı, eşsiz bir eğitim fırsatı sunar.
Kurban Bayramı, sadece bir ibadet değil; aynı zamanda toplumsal dayanışmanın en güçlü örneklerinden biridir. Bir çocuğun, kurban etinin ihtiyaç sahipleriyle paylaşıldığını görmesi; ona kitaplarda anlatılamayacak kadar etkili bir ders verir. Bu, empatiyi öğretir. Bu, paylaşmanın ne demek olduğunu hissettirir.
Ne yazık ki günümüzde bayramlar, giderek anlamını yitiren ve daha çok “tatil” kavramıyla özdeşleşen zaman dilimlerine dönüşüyor. Oysa bayramlar; aile bağlarının güçlendiği, kuşaklar arası iletişimin kurulduğu ve kültürel değerlerin aktarıldığı en özel zamanlardır.
Bir çocuğun bayram sabahı erken kalkması, büyüklerini ziyaret etmesi, el öpmesi, birlikte sofraya oturması… Tüm bunlar, aslında birer değer eğitimi sürecidir. Ve bu süreç, hiçbir okulda bu kadar doğal ve etkili şekilde öğretilemez.
Eğitim sadece ders kitaplarından ibaret değildir. Asıl eğitim, hayatın içinde, günlük deneyimlerle kazanılır. Bayramlar da bu deneyimlerin en yoğun yaşandığı anlardır.
Bu Kurban Bayramı’nda çocuklarımıza sadece yeni kıyafetler almakla yetinmeyelim. Onlara paylaşmayı, sabretmeyi, şükretmeyi öğretelim. Birlikte bir ihtiyaç sahibini ziyaret edelim. Bir sofrayı paylaşalım. Bir büyüğün gönlünü alalım.
Çünkü çocuklar, söylenenleri değil; yaşananları hatırlar.
Ve unutmayalım:
Bir çocuğa bırakılacak en büyük miras, maddi değil; manevi değerlerdir.
Bayramlar geçer, ama o bayramlarda öğrenilen değerler bir ömür boyu insanın yolunu aydınlatır.
Betül Mülayim Taşkıran
Eğitim Koçu