GEÇMİŞTEN DEVRALMAK DEĞİL GELECEĞE LAYIĞIYLA HAZIRLAMAK

Sivas’ın kültürel ve sosyal hafızasında bazı mekânlar vardır ki yalnızca birer dinlenme veya tedavi alanı olmanın ötesinde, şehrin geçmişiyle bugününü buluşturan canlı birer hafıza mekânı niteliğindedir. Soğuk Çermik de bu mekânların başında gelir. Sivas’ın doğal zenginliklerinden biri olan Soğuk Çermik, sahip olduğu termal kaynakları, doğal çevresi ve uzun yıllardır sürdürdüğü sosyal işleviyle yalnızca Sivaslıların değil, farklı şehirlerden gelen insanların da ilgisini çeken önemli bir destinasyondur. Buraya gösterilen rağbet, aslında toplumun doğayla, gelenekle ve birlikte vakit geçirme kültürüyle kurduğu ilişkinin de bir yansımasıdır.

Çermik kültürü, Anadolu’da yalnızca suyun şifasından ibaret değildir. Çermik; ailelerin bir araya geldiği, komşuluk ilişkilerinin güçlendiği, insanların gündelik hayatın yoğunluğundan uzaklaşarak doğayla temas kurduğu sosyal bir ortamdır. Soğuk Çermik de yıllar içerisinde bu yönüyle Sivas’ın toplumsal hayatında kendisine özgü bir yer edinmiştir. Özellikle yaz aylarında çardakların etrafında kurulan sofralar, ailelerin ve dost gruplarının bir araya gelişi, çocukların açık alanda vakit geçirmesi ve farklı kesimlerden insanların aynı mekânı paylaşması, burayı sıradan bir mesire alanından daha fazlası hâline getirmektedir. Bir anlamda Soğuk Çermik, Sivas’ın toplumsal dokusunun açık havadaki yansımalarından biridir.

Buradaki yoğun ilginin temelinde yalnızca termal suyun sağladığı imkânlar bulunmamaktadır.

İnsanların ekonomik, sosyal ve kültürel açıdan erişilebilir bir dinlenme alanına duyduğu ihtiyaç da Soğuk Çermik’in cazibesini artırmaktadır. Günümüzde kent yaşamının giderek hızlandığı, insanların doğayla temasının azaldığı ve ailece vakit geçirilebilecek nitelikli kamusal alanlara duyulan ihtiyacın arttığı düşünüldüğünde, Soğuk Çermik’in taşıdığı potansiyel daha iyi anlaşılabilir.

Dolayısıyla buraya gösterilen rağbet, yalnızca bir yoğunluk meselesi olarak değerlendirilmemeli; aynı zamanda Sivas halkının bu alana sahip çıktığının ve burayı yaşatmak istediğinin önemli bir göstergesi olarak okunmalıdır.

Ancak tam da bu noktada üzerinde düşünülmesi gereken önemli bir mesele ortaya çıkmaktadır:

İnsanların bu kadar yoğun ilgi gösterdiği ve sahip çıktığı bir alan, aynı ölçüde özen görüyor mu?

Soğuk Çermik’e gelen vatandaşların memnuniyeti yalnızca suyun niteliğiyle veya doğal güzelliklerle belirlenmez. Bir kamusal alanın kalitesi; temizlikten çevre düzenlemesine, güvenlikten aydınlatmaya, sosyal donatılardan bakım hizmetlerine kadar pek çok unsurun birlikte değerlendirilmesini gerektirir.

Özellikle çardakların bulunduğu alanlarda akşam saatlerinde yaşanan aydınlatma yetersizliği, vatandaşların en temel beklentilerinden biri olan güvenli ve konforlu kullanım hakkını doğrudan ilgilendirmektedir. Gündüzleri oldukça hareketli ve canlı olan bir alanın, akşam saatlerinde yeterli ışıklandırma bulunmadığı için bazı bölümlerinin kullanışsız veya tedirgin edici hâle gelmesi, Soğuk Çermik’in sahip olduğu potansiyelle bağdaşmamaktadır.

Çardaklar, buranın sosyal hayatının merkezlerinden biridir. Ailelerin yemek yediği, dostların sohbet ettiği, insanların uzun saatler geçirdiği bu alanların aydınlatması yalnızca estetik bir ayrıntı değildir.

Aydınlatma; güvenlik, erişilebilirlik ve kamusal alanın etkin kullanımı açısından temel bir belediyecilik hizmetidir. Vatandaşın akşam saatlerinde çardağında otururken çevresini rahatlıkla görebilmesi, çocuklarını daha güvenli bir ortamda takip edebilmesi ve yürüyüş yollarında endişe duymadan hareket edebilmesi bir lüks değil, makul bir beklentidir.

Bunun yanında çermiğin genel bakım ve yenilenme ihtiyacı da göz ardı edilmemelidir.

Doğal güzelliklerin varlığı, insan eliyle oluşturulan altyapının ve sosyal donatıların zaman içerisinde yıpranmasını kendiliğinden ortadan kaldırmıyor. Bir mekân ne kadar köklü ve geleneksel olursa olsun, çağın ihtiyaçlarına cevap verebilmesi için düzenli bakım, onarım ve yenilemeye ihtiyaç duyar.

Soğuk Çermik’in geçmişten gelen itibarını geleceğe taşıyabilmesi için yalnızca mevcut imkânların korunması değil, aynı zamanda bu alanın çağdaş bir anlayışla yeniden ele alınması gerekmektedir.

Burada belediyeden beklenen, yalnızca eksik bir lambanın değiştirilmesi veya kırılmış bir unsurun onarılması değildir.

Asıl beklenti, Soğuk Çermik’in bütüncül bir anlayışla ele alınmasıdır. Çevre düzenlemesinden aydınlatmaya, temizlikten peyzaj çalışmalarına, yürüyüş alanlarından çardakların bakımına kadar bütün unsurların birbiriyle uyumlu biçimde değerlendirilmesi, buranın hem yerel halk hem de dışarıdan gelen ziyaretçiler açısından daha nitelikli bir merkez hâline gelmesini sağlayacaktır.

Üstelik bu beklenti, vatandaşın belediyeden olağanüstü bir talebi de değildir.

Halkın vergileriyle ve kamu kaynaklarıyla sürdürülen belediye hizmetlerinin temel amacı, insanların ortak kullanım alanlarından güvenli, temiz, düzenli ve çağdaş standartlarda yararlanmasını sağlamaktır.

Soğuk Çermik gibi Sivas’ın adıyla özdeşleşmiş bir değerin bakımında gösterilecek özen, aynı zamanda şehrin kendi kültürel mirasına gösterdiği saygının da bir ölçüsüdür.

Bugün Soğuk Çermik’e gösterilen rağbet aslında belediye açısından önemli bir fırsattır.

Çünkü vatandaş buraya gelerek bu alanı yaşatmakta, ekonomik ve sosyal hareketlilik oluşturmaktadır. Yapılması gereken ise halkın ilgisini yalnızca yoğunluk olarak görmek yerine, bu ilgiyi daha nitelikli bir hizmet anlayışının gerekçesi olarak değerlendirmektir.

İnsanların severek kullandığı bir alanı daha iyi hâle getirmek, şehir yönetiminin yalnızca görevlerinden biri değil, aynı zamanda şehir kültürüne yaptığı uzun vadeli bir yatırımdır.

Sivas’ın geçmişinden bugüne taşıdığı Soğuk Çermik, yalnızca sıcak veya soğuk su kaynaklarıyla açıklanabilecek bir değer değildir; insanların anılarının, buluşmalarının, aile hikâyelerinin ve sosyal ilişkilerinin de mekânıdır.

Bu nedenle buraya yönelik eleştiriler, bir eksik arama çabasından ziyade sahiplenme duygusunun bir sonucudur.

Halkın beklentisi açıktır:

Daha temiz, daha bakımlı, daha düzenli, daha güvenli ve özellikle akşam saatlerinde yeterli biçimde aydınlatılmış bir Soğuk Çermik.

Şehrin değerlerini korumak, onları yalnızca geçmişten devralmakla değil, geleceğe layık oldukları şekilde hazırlamakla mümkündür.

Soğuk Çermik’in bugün gördüğü yoğun ilgi, Sivas halkının bu mekâna verdiği değerin en somut göstergesidir. Şimdi aynı değeri kurumların da hizmet kalitesiyle göstermesinin zamanıdır.

Çardakların ışığı biraz daha güçlü, yollar biraz daha düzenli, çevre biraz daha bakımlı olduğunda yalnızca bir mesire alanı güzelleşmeyecek; Sivas’ın sosyal hafızasında önemli bir yere sahip olan bu kültürel miras da geleceğe daha güçlü taşınacaktır.

Çünkü halkın rağbet gösterdiği bir mekânın kaderi, ihmal edilmek değil; sahip çıkılmak, geliştirilmek ve şehrin yüz akı hâline getirilmektir.

Hazal Yağmur Keskin