“Benim çocuğum ders çalışmıyor…”
Belki de eğitim dünyasında en sık duyduğumuz cümlelerden biri bu.
Ama bu cümlenin arkasında çok önemli bir gerçek saklı:
Çocuklar ders çalışmayı bilmiyor.
Evet, yanlış duymadınız.
Biz çocuklardan ders çalışmasını bekliyoruz ama onlara nasıl çalışacaklarını öğretmiyoruz.
Bir çocuğa “ders çalış” demek, ona hiçbir şey öğretmez.
Çünkü ders çalışmak; sadece kitap açmak değil, bir sistem kurmaktır.
Bir disiplin oluşturmaktır.
Bir hedef doğrultusunda ilerlemektir.
Peki bir çocuk bunları kendi kendine öğrenebilir mi?
Çok zor.
Çünkü bu bir beceridir.
Ve her beceri gibi, öğretilmesi gerekir.
Bugün birçok öğrenci: Saatlerce masa başında oturuyor ama verim alamıyor.
Neden?
Çünkü neyi, ne zaman, nasıl çalışacağını bilmiyor.
Plansızlık, motivasyon kaybına yol açar.
Motivasyon kaybı ise ertelemeyi getirir.
Ve bir süre sonra çocuk şu etiketi alır:
“Tembel.”
Oysa gerçek şu:
O çocuk tembel değil. Yönsüz.
Bir öğrenciye şunları öğretmeden başarı beklemek büyük bir hatadır:
Nasıl hedef koyulur? Zaman nasıl planlanır? Konu tekrarları nasıl yapılır? Soru çözümünde strateji nedir? Yanlışlar nasıl analiz edilir?
Bunları bilmeyen bir çocuk, ne kadar zeki olursa olsun zorlanır.
İşte bu noktada eğitim koçluğu devreye girer.
Koçluk, çocuğun yerine çalışmaz.
Ama ona yol gösterir.
Bir sistem kurar. Takip eder. Gelişimini destekler.
Ve en önemlisi…
Çocuğa şunu kazandırır:
Kendi hayatının sorumluluğunu alma bilinci.
Velilere de büyük görev düşüyor.
Çocuğunuzu sürekli uyarmak yerine, ona yöntem öğretin.
Onu başkalarıyla kıyaslamak yerine, kendi gelişimini takip edin.
Onu eleştirmek yerine, anlamaya çalışın.
Çünkü bir çocuk anlaşılırsa gelişir.
Unutmayın…
Başarı tesadüf değildir.
Doğru sistemin sonucudur.
Ve doğru sistem öğrenilebilir.
Eğitim Koçu Betül Mülayim Taşkıran