Sivas Kent Meydanı Rehberi 2025

*Bu Sivas Kent Meydanı Rehberi* ile 2025 baharında Kent Meydanı’nda gün ağarırken taşların, gece inerken LED’siz karanlığın fısıldadığı hikâyeleri satır satır okuyacak; Atatürk Anıtı’ndan Selçuklu dantellerine, Osmanlı izlerinden Cumhuriyet mirasına kadar 7+1 ana durakta zamanın bütün katmanlarını birlikte gezeceğiz.

Kent Meydanı’na gün ağarırken taşların diliyle, gece inerken LED’siz karanlıkla konuşan bir açık‑hava kitabe söz konusu… 2025 baharına geldiğimizde meydanın kalbi hâlâ Selçuklu dantelleriyle atıyor; ama gürültü belediye matkabından da eksik olmuyor: Atatürk Anıtı’nın etrafına sarı traverten döşeniyor, ışıklandırma projesi ise “yakında” sözünde takılmış durumda. Şimdi gelin; bir köşe yazarının meraklı bakışıyla bu anıtsal orkestranın baş enstrümanlarını hem tarihten hem bugünden dinleyelim.

Kent Konseyiyle belediye el ele verdi; 1965 tarihli Atatürk Anıtı çevresine doğal taş kaplama ve yeni peyzaj sözü verdi, hedef 19 Mayıs törenine yetişmek (ayrıntılar için bkz. Sivas Kent Konseyi projeleri). Öte yandan 2017’de başlatılan “Tarihi Kent Meydanı Aydınlatma Projesi” hâlâ tamamlanamadı; tarihi cepheler geceleri sokak lambalarına emanet. Bütün bu hummalı hazırlık, meydanı UNESCO’nun 2014 geçici listesine giren “Anadolu Selçuklu Medreseleri” dosyasına yakışır hâle getirme gayreti olarak okunabilir ).

1271’de İlhanlı veziri Şemseddin Cüveynî’nin imzası; taç kapıdaki mukarnas hâlâ rüzgârı süzer gibi. Güncelde yapı tam bir “açık kitap”: içi boş, cephesi fotoğraf stüdyosu; yerel rehberler burayı *selfie tribünü* diye adlandırmaya başladı.

Aynı 1271 tarihli dört eyvanlı bilgelik yuvası; 1960, 1964, 1985 ve 2005 restorasyonlarından sağ çıkıp 2024’te el sanatları, sergi ve açık‑hava söyleşileriyle yeniden dolup taşıyor. UNESCO dilek dosyasında en “sağlam” örnek diye işaretlenmiş olması boşuna değil. Güncel program için Buruciye etkinlik takvimi.

1217 tarihli darüşşifanın avlusundaki havuz artık menengiç kahvesi kokan bir kafeyle çevrili; cerrahi hücrelerin vitrininde yerel tasarımcıların butik dükkânları var. Sultan I. Keykavus’un türbesine komşu masalarda canlı müzik geceleri düzenleniyor; “tın tın” sesler eski tıp derslerinin yankısı gibi.

Mahmud Paşa’nın 1580 tarihli kare planlı camisi, Selçuklu Parkı’nın kuzeyine sessizce oturur; tromplu kubbesi onikigen tamburla göğe yükselir. Öğle ezanında içeriden taşınan serinlik, dışarıda turist rehberinin QR kodlu pano anlatısını bastırıyor.

Halil Rıfat Paşa’nın 1884 tarihli konağı hâlâ valiliğin omurgası; 10 Eylül 2021’den beri zemin katında Sivas Şehir Müzesi var, mermer koridorlarda “Selçuklu’dan Yüksek Hızlı Trene” kronolojisi geziliyor. Resmî detaylar için sivas.gov.tr.

Vali Reşit Akif Paşa’nın 1908’de yaptırdığı L‑planlı taş bina, bugün İl Jandarma Komutanlığı olarak 17 ilçe karakolunu koordine ediyor. Ziyaret bilgileri için sivas.jandarma.gov.tr.

Heykeltıraş Nusret Suman’ın 1965 tarihli anıtına bu yıl sarı traverten zemin, yeni peyzaj ve akıllı ışık modülleri ekleniyor; açılış kurdelesi 19 Mayıs sabahı kesilecek.

Kent Meydanı böylece geçmişle bugünü aynı karede tutmaya devam ediyor: bir yanıyla taşın hafızası, bir yanıyla belediye kepçesinin bug‑fix’i. Sivas Kent Meydanı Rehberi ile Selçuklu yıldızlarını sayarken kulak kabartın; belki belediyenin “ışık test” sireni de o anda çalar… Sivas tam da böyle bir yer: tarih ve tamirat, yan yana ve asla sıkıcı değil.