İKİ DÜNYANIN ARASINDA BİR X KUŞAĞI

Biz X kuşağıyız.

Çocukluğumuzda telefonun başında bekledik, şimdi çocuklarımızın “çevrimiçi” olup olmadığını kontrol ediyoruz. Kasetleri kalemle sardık; bugün yapay zekâyla konuşuyoruz. Mektup yazdık, şimdi tek bir “görüldü” işaretinin peşine düşüyoruz.

Ama galiba bizi asıl farklı yapan, teknolojiye yetişmiş olmamız değil.

İki dünyanın da dilini biliyor olmamız.

Yetmiş, seksen yaşındaki insanların “Bizim zamanımızda…” diye başlayan cümlelerini anlayabiliyoruz. Çünkü onların dünyasının izlerini taşıyoruz. Z kuşağının ekran başındaki hayatına da yabancı değiliz. Çünkü o dünyanın içinde çocuk büyüttük.

İşin ilginç yanı, gençlerin yanına gittiğimizde onlar gibi gençleşiyor, yaşlıların yanına gittiğimizde onlarla birlikte geçmişe dönüyoruz. Eskilerden söz ederken bizi dinleyenler, sanki yetmiş-seksen yaşındaymışız gibi hissediyor; bugünün teknolojisinden, değişen dünyadan bahsederken ise gençlerle aynı dili konuşabiliyoruz.

Bir yanımız çocukluğumuzun sokaklarında, diğer yanımız geleceğin dijital dünyasında…

Yaşımız bir, ruhumuz sanki birkaç kuşağa bölünmüş.