Boyu uzun olduğu için okula gidemedi, Sivas'ta el işiyle yaşıyor

Sivas kent merkezindeki İnönü Bulvarı’nda, kaldırım üzerindeki küçük tezgâhında örgü ören Şükriye Koç, geçimini 66 yıldır yaptığı el işlerinden sağlıyor. Önünde bebek hırkaları, patikler, lifler ve yelekler bulunan Koç, bir yandan ürünlerini satıyor, bir yandan da yeni parçalar örüyor.

75 yaşındaki Koç’un çalışma hayatı 9 yaşında halı dokuyarak başladı. Daha sonra kilim ve yastık dokuyan Koç, bugün el işi ürünler hazırlıyor. Yaşadığı rahatsızlıklara rağmen tezgâhının başından ayrılmıyor. Evde duramadığını, çalışırken rahatladığını anlatan Koç, kendi geçimini sağlamak için örgü örmeye devam ediyor.

Okula gidemeden çalışmaya başladı

Koç, kardeşlerinin tamamı okula giderken kendisinin eğitim alamadığını söyledi. Boyunun uzun olması nedeniyle babasının okula gitmesine izin vermediğini belirten Koç, küçük yaşta babasını da trafik kazasında kaybetti. Bunun ardından ailenin geçim yükünü üstlenen Koç, dokuma işine devam etti.

"Ben tek yaşıyorum. Çok hastalık atlattım felç oldum, sırtımda demir var, bacağımda korse bağlı ve 11 kez ameliyat oldum. 9 yaşından beri bu işi yapıyorum öncesinde halı dokudum, kilim dokudum, yastık dokudum şimdi de el işleri yapıyorum. Okuma yazmam yok. Boyum uzun olduğu için babam ‘Sen öğretmenlerden uzunsun niye okula gidiyorsun’ dedi. O şekilde bırakmadılar, okula gidemedim"

Koç, yaşadığı sağlık sorunlarına karşın çalışmanın kendisi için bir yaşam biçimine dönüştüğünü dile getirdi. Tezgâhında yalnızca satış yapmıyor; boş kaldığı anlarda yeni ürünler örerek elindeki işleri sürdürüyor.

Örgü çantası yanından ayrılmıyor

Dört kardeş olduklarını ve diğer kardeşlerinin okuyarak diploma aldığını anlatan Koç, kendisinin ise çalışarak hayatını sürdürdüğünü söyledi.

"Çok şükür elim, kolum tutuyor bu şekilde geçiniyorum"

Babasının ölümünden sonra okula devam edemediğini yineleyen Koç, ürünlerini kendisinin hazırlayıp sattığını belirtti. Bebek hırkası, bebek patiği, kadın patiği, erkek çorabı ve lif yapan Koç, bazı günler satış yapamadığında erkenden evine dönüyor. Havanın soğuk olduğu zamanlarda ise tezgâhını açmıyor.

"4 kardeşiz onların hepsi okudu diploma aldı ben okuyamadım. Kendim yapıyorum, kendim satıyorum. Kimseye muhtaç değilim. Her zaman benim yanımda örgü çantam bulunur. Çok şükür elim, kolum tutuyor bu şekilde geçiniyorum. Bebek hırkası, bebek patikleri, kadın patikleri, erkek çorapları hepsini yapıyorum elimden geliyor. Burada lif yapıyorum ve satıyorum satılmazsa erkenden eve gidiyorum. Soğuk olduğu zamanlar gelmiyorum. Bu şekilde kendimi geçindirerek yaşıyorum. El işi daha sağlam ve sağlıklı makine işleri 1-2 sene kullanılırken el işleri 3-4 sene kullanılıyor. Yaptığım işlerden siparişte alıyorum"

İnönü Bulvarı’ndaki tezgâhında örgü örmeye devam eden Koç, elinden geldiği sürece çalışacağını söylüyor. Onun için tezgâh, yalnızca ürünlerini sattığı bir yer değil; yıllardır sürdürdüğü bağımsız yaşamın da parçası.