Sivas’ta yaşayan 84 yaşındaki anahtar ustası Celal Gülseven, yarım asrı aşan meslek hayatını hâlâ ilk günkü titizlikle sürdürüyor. Modern teknolojilere rağmen kendi geliştirdiği 40 yıllık makineyi kullanmayı tercih eden usta, el işçiliğinin hatasız sonuç verdiğini savunuyor. Gençlerin mesleğe ilgi göstermemesinden yakınan Gülseven’in hikâyesi, kaybolmaya yüz tutan zanaat kültürünü bir kez daha gündeme taşıyor.
Sivas’ta 55 Yıllık Anahtarcılık Hikâyesi
Sivas’ta yaşayan 84 yaşındaki Celal Gülseven, yarım asrı aşan meslek hayatına rağmen işine ara vermeden devam ediyor. 1942 doğumlu olan deneyimli usta, 55 yıldır anahtarcılık yaparak hem geçimini sağlıyor hem de geleneksel zanaat kültürünü yaşatıyor. Sivas’ta uzun yıllardır hizmet veren Gülseven, anahtar ve kilit tamiri konusunda şehirde tanınan isimler arasında yer alıyor.
Gündelik hayatın vazgeçilmez ihtiyaçlarından biri olan anahtar üretimini, modern teknolojilerden ziyade kendi yöntemleriyle sürdüren Gülseven, mesleğine olan bağlılığıyla dikkat çekiyor. Özellikle el işçiliğine dayalı üretim anlayışını benimseyen usta, yaptığı işte hataya yer olmadığını vurguluyor.
Eski Usul Anahtar Yapımı ve El İşçiliği Vurgusu
Celal Gülseven, anahtar üretiminde eski usul makineleri tercih ettiğini belirterek, her bir anahtarı tek tek el ile işlediğini ifade ediyor. Ona göre, geleneksel yöntemlerle yapılan anahtarlar daha hassas ve hatasız oluyor.
Usta isim, “Anahtar üretimi ciddi bir iştir ve en küçük hata büyük sorunlara yol açabilir” diyerek işinin önemine dikkat çekiyor. Bu nedenle üretim sürecinde maksimum özen gösterdiğini dile getiren Gülseven, özellikle manuel işlemlerin hata payını minimuma indirdiğini savunuyor.
Sivas gündeminde sıkça yer bulan bu tür zanaatkâr hikâyeleri, hem geçmişin izlerini hem de meslek ahlakını günümüze taşıyor.
40 Yıldır Kullandığı Kendi Yapımı Makine
Celal Gülseven’in meslek hayatındaki en dikkat çekici detaylardan biri ise kendi geliştirdiği makineyi hâlâ aktif olarak kullanması. 1986 yılında kendi imkânlarıyla yaptığı torna makinesi, ustanın en büyük yardımcısı olmaya devam ediyor.
Bu makineyle çalışmayı tercih eden Gülseven, milimetrik hassasiyet gerektiren anahtar üretiminde bu cihazın büyük avantaj sağladığını ifade ediyor. Modern makinelerin hız açısından avantajlı olduğunu kabul eden usta, buna rağmen el kontrolünün sağladığı güvenilirliğin daha önemli olduğunu vurguluyor.
Zaman zaman yeni teknolojilere de başvurduğunu belirten Gülseven, ancak asıl işçiliği kendi makinesiyle yaptığını dile getiriyor. Ona göre, insan kontrolünün olduğu üretim süreci, hata riskini en aza indiriyor.
“Bu İş Hata Kabul Etmez”
Celal Gülseven, anahtarcılığın sıradan bir meslek olmadığını belirterek, yaptığı işin büyük bir sorumluluk gerektirdiğini ifade ediyor. Anahtar üretiminin doğrudan güvenlik ile ilgili olduğunu hatırlatan usta, bu nedenle her aşamada titizlikle çalıştığını söylüyor.
Yaptığı anahtarların sorunsuz çalışmasının en önemli önceliği olduğunu belirten Gülseven, “Hatasız üretim yapmadan müşteriye teslim etmem” anlayışıyla hareket ettiğini dile getiriyor. Bu yaklaşımı sayesinde yıllardır müşterilerinin güvenini kazandığını ifade ediyor.
Gençler Zanaata İlgi Göstermiyor
Gülseven’in en çok dikkat çektiği konulardan biri ise gençlerin meslek öğrenmeye olan ilgisinin azalması. Yıllar içinde birçok kişinin çırak olarak gelip geçtiğini söyleyen usta, ancak kalıcı bir öğrenme isteği göremediğini belirtiyor.
Günümüz gençlerinin daha çok kısa vadeli kazançlara odaklandığını ifade eden Gülseven, geçmişte ise ustaların yanında iş öğrenmenin bir öncelik olduğunu vurguluyor. Bu durumun geleneksel mesleklerin geleceğini tehdit ettiğini belirten usta, zanaat kültürünün giderek kaybolduğuna dikkat çekiyor.
Sivas’ta esnaf ve zanaatkârların karşılaştığı bu sorun, yerel ekonominin sürdürülebilirliği açısından da önem taşıyor. Bu kapsamda benzer gelişmeler, Sivas haberleri içerisinde sıkça yer buluyor.
Mesleğini Bırakmamasının Sebebi: Tutku ve Bağlılık
84 yaşında olmasına rağmen her gün dükkânını açan Celal Gülseven, mesleğini sadece bir geçim kaynağı olarak görmediğini belirtiyor. İşine duyduğu bağlılık ve alışkanlıklarının onu çalışmaya teşvik ettiğini ifade eden usta, dükkânındaki yaşamın kendisi için vazgeçilmez olduğunu söylüyor.
Ailesinin de yıllarca bu meslekle ilgilendiğini belirten Gülseven, çocuklarının zamanla emekli olduğunu ancak kendisinin çalışmaya devam ettiğini dile getiriyor. Özellikle dükkânındaki ortamın ve günlük iş temposunun onu hayata bağladığını ifade eden usta, mesleğini bırakmayı düşünmediğini vurguluyor.
Bu yönüyle Celal Gülseven’in hikâyesi, yalnızca bir zanaatkârın çalışma azmini değil, aynı zamanda geleneksel mesleklerin yaşatılmasının önemini de gözler önüne seriyor.